همین چند خط
|
||

محسن آزرم در وبلاگ خود از انتشار ششمین شماره تجربه خبر داده. فهرست مطالب خواندنی این شماره از تجربه را عینن از وبلاگ شُمال از شُمالِ غربی ِ جناب آزرم نقل میکنم.
ـ سردبیر: محمّد قوچانی ـ
چهارشنبه، در ششمین شمارهی ماهنامهی تجربه میخوانید
از این فرهادکُش فریاد: پروندهای دربارهی روایتهای عبّاس کیارستمی از شاعرانِ کلاسیک و اینکه آیا اینطور باید مُدرن بود؟ + گفتوگوی امید روحانی با عبّاس کیارستمی بهمناسبتِ انتشارِ دو کتابِ آتش و آب و مقالهها و یادداشتهایی از مهدی فیروزیان، مجتبا پورمحسن، محمّد آزرم، منصور ملکی، رضا حیرانی، رسول رخشا، علیرضا غلامی و مهدی یزدانی خرّم.
زنده باد رئالیسم: پروندهای بهمناسبتِ سالمرگِ احمد محمود؛ داستاننویسی که به رمانِ واقعگرای ایران آبرو بخشید + گفتوگو با حسن میرعابدینی دربارهی اهمیتِ رئالیسم در داستاننویسیِ احمد محمود و مقالهها و یادداشتهایی از یونس تراکمه، جواد ماهزاده، فرشته نوبخت، سینا دادخواه، حبیب باوی ساجد، علی مسعودینیا و امیر احمدیِ آریان.
لیبرالِ شکستناپذیر: پروندهای بهمناسبتِ صدودهمین سالروزِ تولّدِ آندره مالرو + گفتوگوی فیگارو با آندره مالرو و مقالهها و یادداشتها و ترجمههایی از هرمز همایونپور، سیروس ذکاء، کاظم فیروزمند و مرجان عبداللهی.
شعرهای آنتیگونه برای ایسمنه: پروندهای دربارهی نمایشِ نامههایی به تب؛ نوشتهی محمّد چرمشیر و کارگردانیِ سیامک احصایی + گفتوگو با فاطمه معتمدآریا دربارهی سالهای فعالیت در تئاتر و بازیگری و گفتوگوی جمعی با بازیگران و کارگردانِ تئاترِ نامههایی به تب.
ایوانُفِ چخوفِ امیرِ کوهستانی: دربارهی ایوانُفِ چخوف نوشته و کارِ امیررضا کوهستانی + گفتوگوی مجید اسلامی با امیررضا کوهستانی دربارهی تئاترِ تازهاش.
بندبازیِ هنر روی طنابِ اقتصاد: بازخوانیِ ششسال حضورِ ایرانیها در حراجهای جهانی + گفتوگو با پرویز تناولی دربارهی تکانی که کریستیز به بازارِ هنرِ ایران داد، میزگردی با حضورِ یعقوب امدادیان، امید تهرانی، حسین عبدالهاشمپور و آیدین امدادیان، گفتوگو با کوروش شیشهگران، گفتوگو با افشین پیرهاشمی، گفتوگو با نصرالله افجهای، گفتوگو با کامبیز صبری و مقالهها و یادداشتهایی از غلامحسین نامی، پرویز براتی، احمد میرزازاده، علیرضا امیرحاجبی، علی فرامرزی و داریوش قرهزاد.
نسلِ نیمهی هفتاد: پروندهای دربارهی موسیقیِ پاپ بعد از انقلاب بهمناسبتِ انتشارِ آلبومِ محتسب از علیرضا عصّار + گفتوگو با علیرضا عصّار دربارهی اوّلین روزهای موسیقیِ پاپ، میزگردِ آسیبشناسیِ موسیقیِ پاپ با حضورِ رضا مهدوی، بهروز صفّاریان و روزبه بمانی، و مقالهها و یادداشتهایی از یغما گُلرویی، ادیب وحدانی، مجتبی معظّمی و خدایار قاقانی.
زندگیِ شیرین: پروندهای برای یه حبّه قند؛ فیلمی از رضا میرکریمی + گفتوگو با رضا میرکریمی با حضور نگار جواهریان دربارهی یه حبّه قند و حاشیههایش و نقدها و یادداشتهایی از احمد طالبینژاد، سیّد محمّد بهشتی، رضا امیرخانی، کامیار محسنین، مصطفی مستور، روبرت صافاریان، مهرزاد دانش، رامتین شهبازی، کریم نیکونظر و محسن آزرم.
زندگی، رنج و دیگر هیچ: پروندهای برای درختِ زندگی و ترنس مالیک + نقدها و یادداشتها و ترجمههایی از سعید عقیقی، کامیار محسنین، وحید مرتضوی، امیر خضراییمنش، کِنت جونز، اِدریَن مارتین، حسین عیدیزاده، آراز بارسقیان و میلاد کاشفی.
گفتوگو با محمود طلوعی سردبیرِ مجلّهی خواندنیها + یادداشتِ محمّدابراهیم باستانیِ پاریزی دربارهی خواندنیها و امیرانی و دو یادداشت از رضا معطّریان و اکبر منتجبی دربارهی حسین قندی و محمّد فرنود.
پروندهای دربارهی مجلّهی ادبیِ گرانتا + چهرهنگاریِ سه شخصیتِ معروفِ این نشریه و نگاهی به زندگیِ اوّلین سردبیرِ گرانتا نوشتهی علیرضا کیوانی نژاد
و
در جُنگِ تجربه
یادداشتِ گیزلاوارگار سینایی دربارهی گوستاو کلیمت و نقّاشیهایش، گفتوگوی کوتاهی با بهرام دبیری نمایشگاهِ نقّاشیاش، گفتوگوی کوتاهی با علیرضا فانی دربارهی نمایشگاهِ عکسهایش، گفتوگوی کوتاهی با کامبیز درمبخش دربارهی نمایشگاهِ کارتونش، یادداشتی از یونس تراکمه، شعرهای سیّدعلی صالحی هوشنگ رهنما، داوود سعیدی، محمّدمحسن سوری، و شعرهای توماس ترانسترومر، یوران گریدر، ماری لوندکویست، آرنه یونسون، کریستینا لوگن به ترجمهی سهراب رحیمی و آزیتا قهرمان و داستانهای سلما رفیعی، ماریو بارگاس یوسا، معمّر قذّافی، شعرهای طنزِ اکبر اکسیر، داستانِ طنزِ شهرام شهیدی، بخشهایی از فیلمنامهی یه حبّه قند نوشتهی سیّدرضا میرکریمی و محمّدرضا گوهری، نمایشنامهای از سرافین و خوآکین آلوارز کوئینتیرو، خاطراتِ محمود کیانوش، بخشی از سفرنامهی مارک تواین به فرانسه، روایتِ حجّت شکیبا از نقّاشی برای فیلمهای علی حاتمی، چند بُرش از دفترِ خاطراتِ آندری تارکوفسکی و...
و...
داستانها و شعرهایی در کارگاهِ تجربه
"خوشبختانه مرشدی داشتم که سالها با او زندگی کرده بودم. او قلندری بود با دیدگاهی بسیار وسیع که ذهنیتاش در هیچ ظرفی نمیگنجید و انگار روح مولانا در او دمیده شده بود. ایشان همیشه در کنار من بودند و همیشه به من
تذکر میدادند که نکند با یک تشویق مغرور و با یک شکست و ناکامی مایوس شوم. میگفتند هنرمند اگر مغرور شود کارش تمام است. تو باید دائم کار کنی تا باور و اعتقاد هنریات تقویت شود. وقتی به هنرت و به خودت ایمان داشته باشی نه یک شکست تو را از پا میاندازد و نه یک تشویق تو را مغرور میکند. این نظر ایشان در همه زندگی آویزه گوشم بود. ایشان تا سن پنجاه و دو سالگی با من همراه بودند و بعد از آن متاسفانه فوت کردند... او یک دایرهالمعارف بود، هم شاعر، هم ادیب و هم قلندر و عارف و درویش واقعی، نه از این درویشهای ظاهری، او درویشی بود که همه چیز را به قلب و سینه میسپرد. من از نوجوانی عاشق عرفان بودم اما ایشان مرا حتا از رفتن به خانقاه منع کرد و گفت خانقاه، سینه توست و بعد شعر مولانا را برایم خواند: «در خانقاه سینه، غوغاست فقیران را» گفت خانقاه تو درون توست و آنجاست که باید همه این اتفاقات بیافتد."
شهرام ناظری/گفتگو با آرش نصیری/ماهنامه تجربه/شماره چهارم
بعد از تحریر:یک روز زمستانی در سال 86 یا 87 بود. برای دیدن مرجان شیرزاده به خیابان قائم مقام رفته بودم. مقابل تهران کلینیک استاد شهرام ناظری را دیدم و به رسم ادب و احترام نزدیک شدم و سلام کردم. انتظار نداشتم که ایشان هم به سمت من بیایند و در مصافحه پیش قدم شوند. حرف خاصی برای گفتن نبود، آرام گفتم: "استاد درست گفتهاند که درخت هر چه پربارتر، افتادهتر" و ایشان هم با لبخندی از سر محبت، دستی به شانهام زدند و گفتند: "ممنونم".
چند شب پیش به یک بزم دوستانه دعوت شده بودم. یک نفری که سهتار میزد و آواز میخواند هم بالای مجلس نشسته بود؛ با تکبر و نخوت و غروری که انگار هر چه صدای عالم است یکجا در حنجره ایشان جمع شده. چنان از سر کبر دیگران را نظاره میکرد و از احوالپرسی با میهمانان امتناع، که به معنای واقعی کلمه حالم داشت به هم میخورد. با افسوس یاد حضرات اساتید شجریان و ناظری افتادم که در مردمداری و محبت به مخاطبانشان نمونهاند. یادم نمیرود که استاد شجریان وقتی دید ماموران حراست کنسرت، جوانی را که به قصد ابراز ارادت به ایشان روی سن آمده بود گرفتند وخود استاد نزدیک رفت و روی جوان را بوسید و با او خوش و بش کرد. درست گفتهاند که درخت هر چه پربارتر، افتادهتر!
یک چند روزی درگیر بودم و در همین خلال روزنامهی شریف"روزگار" و مجلهی تازه رفع توقیف شدهی "شهروند امروز" را مجددا توقیف کردند. سید علی میرفتاح سردبیر روزگار بود.
[.]
چهارمین شمارهی مجلهی دوست داشتنی "تجربه" منشر شده و حالا روی دکههاست. عکس شوالیه موسیقی ایران روی جلد این مجله جا خوش کرده و مطالب پُربار آن منتظر خوانده شدن هستند. سردبیر مجله محمد قوچانی است.

فهرست
خوانشِ خشمگین از سنّت: پروندهای بهیادِ احمد شاملو + گفتوگوی منتشرنشدهی فریدون فریاد با شاملو، چهار نامهی منتشرنشدهی شاملو به کلارا خانس، ترجمهی منتشرنشدهای از شاملو و...
چشم و چراغِ سنّت: پروندهای بهیادِ مهدی اخوانِ ثالث + گفتوگو با داریوش آشوری، مقالهای از شاپور جورکش و...
پایانِ پدر: پروندهای دربابِ محمّدعلی جمالزاده + گفتوگو با محمّدعلی همایون کاتوزیان، نامهی منتشرنشدهی زینالعابدین مؤتمن به جمالزاده و...
حرف بزن حافظه: روایتِ دکتر رضا براهنی از کارگاههای ادبیاش + گفتوگو با رضا براهنی
شاعری که شبانه اعدام شد: پروندهای بهمناسبت سالمرگِ فدریکو گارسیا لورکا + گفتوگوی اختصاصی با آنتونیو گاموندا و کلارا خانس، دو نامه از سالوادور دالی و گارسیا لورکا و ترجمهی منتشرنشدهی احمد شاملو از یک شعرِ گارسیا لورکا
پیرِ جوانِ تئاتر: دربارهی داوود رشیدی و آقای اشمیت کیه؟ + گفتوگو با داوود رشیدی، گفتوگو با سیامک صفری و...
زنی بعد از بیستوچهار سال: دربارهی نمایشِ زنی از گذشته به کارگردانی محمّد عاقبتی + گفتوگو با محمّد عاقبتی، گفتوگو با پانتهآ بهرام و...
دالی در تهران: آثارِ چاپیِ دالی در گالریهای آریا و الهه + گفتوگو با پیلار اَبل زنی که میگوید دختر دالی است، گفتوگو با باوند بهپور، گفتوگو با آریا اقبال، روایت ایران درّودی از دیدار با دالی و...
آهوی تنها: پروندهای دربارهی نقّاشیهای صادق هدایت + گفتوگو با جهانگیر هدایت، گفتوگو با آیدین آغداشلو و یادداشتهای نورالدین زرّینکلک، گیزلا وارگا سینایی، خسرو سینایی و...
بیتو به سامان نرسم: حواشیِ ارکسترِ موسیقیِ ملّیِ ایران + گفتوگو با علیرضا قربانی، گفتوگو با محسن رجبپور، گفتوگو با فردین خلعتبری، نوشتههایی از مانی جعفرزاده، سحر طاعتی، بردیا کیارس و...
نیمای آوازِ ایرانی: گفتوگو با شهرام ناظری + گفتوگو با شهرام ناظری
داشتن و نداشتن: پروندهای دربارهی اقتباسِ ادبی در سینمای ایران + گفتوگو با بهمن فرمانآرا، گفتوگو با محمود دولتآبادی، گفتوگو با مسعود کیمیایی، گفتگو با آیدین آغداشلو و...
بازیهای خطرناک: پروندهای برای فیلمِ شبانهروز + گفتوگو با کیوان علیمحمّدی و امید بنکدار، نقدِ سعید عقیقی و...
آخرین امپراتور: پروندهای برای ژانلوک گُدار و تازهترین فیلماش فیلم سوسیالیسم + گفتوگوی دنیل کُهن ـ بندیت با ژانلوک گُدار، گفتوگوی فیلم کامنت با گُدار و نقدهای جی. هوبرمن، کیم وست، سعید عقیقی، کامیار محسنین و وحید مرتضوی
نوستالژیِ ادبستان: هفدهسال پس از تعطیلیِ ادبستان + گفتوگو با سیّداحمد سام مدیرمسئول و سردبیرِ ادبستان، یادداشتی از مسعود بهنود و...
نمادِ تکثّرِ آراء: پروندهای برای هفتهنامهی نیویورکر
و
یادداشتِ بهرام دبیری دربارهی ساندرو بوتیچلی، نقّاشیهای نصرتالله مسلمیان، عکسهای کورت هوربست، کارتونهای احمد عربانی، شعرهای غلامحسین اولاد، ایرج زبردست، مجتبا پورمحسن، مرتضی بخشایش، ناصر نصیری، مجید رفعتی، شعرِ سمبولیستهای فرانسه (ژان مورهآ، استفان مالارمه، پل ورلن، آرتور رمبو، پل والری، شارل بودلر)، داستانهای فرشته نوبخت، اوسامو دازای، جیمز تربر، ارنست همینگوی، دانیل خارمس، بخشهایی از فیلمنامهی پییرو خُله نوشتهی ژانلوک گُدار، سفرنامهی رضا نجفی به شهرهای فرانکفورت، بادمرگنتهایم و اسلینگن، خاطراتِ قاضی ربیحاوی دربارهی آغازبهکار مجلّهی دنیای سخت و عنوانِ شاعرِ ملّی برای احمد شاملو، روایت ابراهیم حقیقی از طرّاحیِ لوگوی ماهنامهی فیلم، روایتِ محمود فرشچیان از تابلوی عصرِ عاشورا و خاطرههای پراکندهی فدریکو فللینی از سالهای کودکی، نوجوانی و فیلمسازی
و...
داستانها و شعرهایی در کارگاهِ تجربه [برگرفته از وبلاگ "شمال از شمال غربی"]
دیروز 17 مرداد بود. روز خبرنگار. سال پیش همین موقع بود که برای ادای احترام و این حرف ها سری زدیم به چند نفر از پیشکسوتان که ناگفته نماند حکم فسیل را دارند و انصافا به لحاظ فنی و حرفه ای خیلی کار خاصی در طول عمر حرفه ای شان انجام نداده اند اما به هر حال بزرگ ترند و احترام شان واجب.
یکی از این همکاران پیشکسوت برای اینکه ما را نسبت به رسالت مان و اهمیت جایگاهی که در آن حضور داریم آگاه کند شروع کرد به نقل یک خاطره. گفت: "چند ماه پیش یک شهروند تماس گرفت و گفت که از پنجره خانه اش که در طبقه هفتم یک آسمان چند طبقه است، دختر و پسری را دیده که توی ساختمان رو به رویی مشغولِ ...مشغولِ..." همین جا بود که واژه را پیدا نکرد و گفت: "مشغول سیاسی کاری اند". در این طور مواقع من کنترل ام را به طرز وحشتناکی از دست می دهم و بی هیچ تقیدی بلند بلند می خندم. خنده من دیگران را هم به خنده واداشت و این "سیاسی کاری" شد اسباب شوخی و خنده آقایان تا جایی که دیگر صدای خانم ها در آمد و ما تظاهر کردیم که خجالت کشیده ایم اما نکشیده بودیم و از هر فرصتی استفاده می کردیم تا "سیاسی کاری" را پیش بکشیم و بخندیم.
[.]
مجله محترم تجربه، به بهانه اکران "اینجا بدون من" گفتگویی با فاطمه معتمد آریا منتشر کرده که انصافا خواندنی است. گفتگو کننده احمد طالبی نژاد است که اشراف کاملی نسبت به موضوع دارد و همین باعث شده تا با مصاحبه خوبی رو به رو باشیم. دطالبی نژاد در جایی از مصاحبه پرسیده: "شما کار سیاسی هم می کنید؟" معتمد آریا جواب داده: "من عقاید خودم را دارم که گاهی ممکن است شائبه سیاسی به همراه داشته باشد. مثلا من میوه خارجی نمی خرم، چون فکر می کنم ما در این سرزمین بهترین میوه ها را داریم. می توانید به این قضیه بُعد سیاسی بدهید. آب معدنی هم نمی خرم، همین آب لوله کشی را با فیلتر استفاده می کنم چون حتما سرنخ تجارتِ آب معدنی دست کسانی است که خیرخواه مردم نیستند. حالا این سیاسی است؟ نمی دانم!".
[.]
همسایه سابق مان یک پسر دارد. چند روز پیش به من گفت پسرش را نصیحت کنم. گفت: "شما که خبرنگارید حرف تون می ره!" می خواست به پسرش بگویم دست از کار سیاسی بکشد. پرسیدم: "کارش چیه؟" گفت: "راننده معاون فرماندار شده!" ادامه داد: "هزار بار گفتم سیاست، پدر و مادر نمی شناسه، یه روز مجبورت می کنن با همین ماشین من و زیر بگیری، یا خواهر و برادرتو!" کلی دلیل دیگر هم آورد. نمی دانستم باید بخندم یا نه، حتا لبخند هم نزدم. قرار شد تا نصیحتش کنم.
باور بفرمایید که دیگر مثل روز روشن است که محمد خان قوچانی سردبیر "تجربه" است. حضرت آقای آزرم هم در "شمال از شمال غربی" نوشته اند؛ سردبیر: محمد قوچانی.
حالا شماره سوم تجربه با عکسی از مسعود کیمیایی که روی جلد تجربه جا خوش کرده با کلی مطالب خواندنی منتشر شده.
در سوّمین شمارهی تجربه میخوانید
تکنیکِ کودتا: پروندهای دربارهی وضعیتِ نویسندگان و روشنفکران بعد از کودتای بیستوهشتِ مردادِ سیودو + گفتوگو با ضیاء موحّد و هوشنگ ماهرویان
راهرفتن در تاریکی: پروندهی دربارهی کتابِ ایستادن زیرِ دکلِ فشار قوی تازهترین مجموعهی داستانِ داوود غفّارزادگان + گفتوگو با غفّارزادگان و چهار یادداشت دربارهی کتاباش
شلیک به عصیان: هشتادوهفت سال بعد از ترورِ میرزادهی عشقی + گفتوگویی با مسعود بهنود و چند یادداشتِ دیگر
رستگاریِ ارّهبرقی: دربارهی ترجمهی تازهی رمانِ نادیا نوشتهی آندره برتون به فارسی + گفتوگو با عبّاس پژمان و چند یادداشتِ دیگر
نویسندهی عصرِ افسردگی: دربارهی ویلیام فاکنر و داستانهایش + گفتوگو با احمد اخوّت و چند یادداشتِ دیگر
اتوپیای بیخردان: دربارهی ترجمهی فارسیِ جلدِ دوّمِ احمقهای چلم + بخشی از گفتوگوی پاریس ریویو با ایزاک سینگر و چند یادداشتِ دیگر
کارناوالِ هنر در شهرِ آبراههها: گزارشی از پنجاهوچهارمین دورهی دوسالانهی ونیز + گفتوگو با رئیس دوسالانه، روایتِ محسن وزیری مقدّم از این دوسالانه و هنرمندانِ ایرانیِ این دوره
نوستالژیای هیچ: نمایشِ هیچهای پرویز تناولی در تهران + گفتوگو با پرویز تناولی، کوروش شیشهگران و محمّد احصایی
کوبیدن بر طبلِ کارتون: نمایشگاهِ کاریکاتورهای کامبیز درمبخش + گفتوگو با کامبیز درمبخش و یادداشتهایی دربارهی کاریکاتور در مطبوعاتِ ایران
رازِ دوام: کنسرتِ گروهِ دستان و سالار عقیلی + گفتوگو با حمید متبسّم و پژمان حدّادی و دو یادداشت
پرسشهای بیپاسخ: بررسیِ نمایشِ جیرهبندیِ پرِ خروس برای سوگواری + گفتوگو با هانیه توسّلی و صابر ابر و یادداشتی از علی نرگسنژاد
وقتی میترسی نمیترسانی: بررسیِ نمایشِ میخواهم با میوسوو ملاقات کنم + گفتوگوی بهاره رهنما با محمود عزیز و مهوش افشارپناه
کدام کیمیایی؟: پروندهای برای مسعود کیمیایی، ادبیات و... + گفتوگوی جواد طوسی با مسعود کیمیایی و چند تکّه از تازهترین رمانِ او و چند شعرِ منتشرنشدهاش، یادداشتی دربارهی نسبتِ کیمیایی و روشنفکران و بررسی سینمای کیمیایی
آدابِ بیقراری: دربارهی اینجا بدونِ من + گفتوگوی احمد طالبینژاد با فاطمه معتمدآریا، گفتوگو با بهرام توکّلی، بررسیِ فیلم و پرسشهایی دربارهی اقتباس
عجایبالمخلوقات: دربارهی ورودِ آقایان ممنوع + گفتوگو با رامبد جوان، رضا عطاران و بررسیِ فیلم
شبِ مردگانِ زنده: دربارهی فیلمِ بیوتیفول + مقالهای از سعید عقیقی
خرسِ خیزان اژدهای پنهان: دربارهی قسمتِ دوّمِ پاندای کونگفوکار
غرامتِ مضاعف: دربارهی مینیسریالِ میلدرد پیرس
و
یادداشتِ محسن وزیری مقدّم دربارهی پل کله، نقّاشیهای غلامحسین نامی، عکسهای هاله انواری، کارتونهای حسن کریمزاده، شعرِ ضیاء موحّد، شعرِ ترکیهی قرنِ بیستم، داستانهای رضا نجفی، گی دو موپاسان، هاروکی موراکامی، ناصر غیاثی، بخشهایی از فیلمنامهی اینجا بدونِ من، سفرنامهی احمد بیگدلی به باتلاقِ گاوخونی، خاطراتِ جواد مجابی از روزهای بعدِ کودتای بیستوهشتِ مردادِ سیودو و خاطرههای پراکندهی رضا کیانیان از سالهای کودکی، نوجوانی و طلبگی
و...
بعد از قریب به دو ماه بالاخره ماهنامه وزین تجربه روی دکه ها ظاهر شد. این شماره هم مثل شماره پیشین پربار و خواندنی است. عکس روی جلد و در واقع پرونده اصلی هم به حضرت استاد شجریان تعلق دارد که با گفتگویی با ایشان همراه شده.
مثل شماره 1 این ماهنامه نازنین، این شماره هم
گفتگویی با عباس کیارستمی را در دل دارد که نیازی به گفتن ندارد که چقدر می تواند جذاب باشد. یادنامه ای برای هوشنگ گلشیری فقید نیز در این شماره منتشر شده که با آثاری از بزرگان ادبیات همراه است.
در بخش تئاتر، امید روحانی با آتیلا پسیانی گفتگو کرده و به کارهای اخیر او پرداخته. در بخش کتاب هم می شود با یک پرونده خواندنی مواجه شد. مثل شماره قبلی، این شماره هم یک جنگ 50 صفحه ای دارد که پر است از اشعار و داستان ها و خاطرات و یادداشت های خواندنی.
باید به همه بچه های تجربه خسته نباشید گفت.
دیشب داشتم مطالب به جا مانده از ماه نامه دوست داشتنی "تجربه" را نگاه می کردم که دیدم مطلبی از خشایار دیهیمی را جا انداخته ام. مطلبی در خصوص نمایشنامه های چخوف و ایضا داستان هایش. بند آخر یادداشت، نقل قولی بود از خود آنتوان چخوف فقید. از آن نقل قول هایی که به اندازه یک ترم دانشگاهی حرف در خود دارند. به نوعی رویکرد و نگاه عمده و کلی چخوف به مقوله تئاتر را مطرح می کند. شما هم شریک:
"... در زندگی واقعی، آدم ها هر روز و هر ساعت به هم شلیک نمی کنند. خودشان را حلق آویز نمی کنند یا اظهار عشق نمی کنند. همه وقت و همه ساعت حرف های پر معنا و پر مغز نمی زنند. آدم ها بیشتر گرفتار خوردن، نوشیدن، و زدن حرف های احمقانه، پوچ و بیهوده هستند و اینها همان چیزهایی است که باید روی صحنه نمایش داده شوند. باید نمایشنامه هایی نوشت که در آنها آدم ها می آیند، می روند، راجع به هوا حرف می زنند و ورق بازی می کنند. زندگی باید همان طوری نشان داده شود که واقعا هست و آدم ها طوری که واقعا هستند، نه رفیع و متعالی و اغراق آمیز. آنچه در صحنه به نمایش در می آید باید هم پیچیده و هم ساده باشد، درست همان طوری که در زندگی هست. مردم غذایشان را می خورند، آری غذایشان را می خورند، و یا شادند و خوشبخت و راحت زندگی شان را می کنند یا زندگی شان فرو می پاشد و در هم می ریزد."
مدتها بود که از خواندن یک نشریه درست و درمان محروم بودیم. البته احترام تمام اهل قلم و فعالان و همکاران حوزه مطبوعات به جا، منتها آنچه باب میل باشد نبود!
بعد از شرق و هم میهن و شهروند امروز، چند شماره ای ایران دخت بیرون آمد که خوب بود. پیک سبز هم چند شماره ای با تیمی که همین نشریات را منتشر می کرد، منتشر شد و بعد تعطیل. مهرنامه که بیرون آمد خوشحال شدم. محمد قوچانی سردبیر بود و نشریه را می شد دست گرفت و تا مدتها از آن لذت برد. البته طولی نکشید که جناب قوچانی [به دلایلی] از این نشریه رفت و مهرنامه هم دیگر به سمتی رفت که...
در این وانفسای سیاسی یا سیاست زدگی بود که نافه منتشر شد. مجله ای که قرار بود در حوزه فرهنگ و هنر و ادبیات و این طور مسائل فعال باشد. انصافا برای علاقه مندان این حوزه جای خوشحالی بود که نافه منتشر می شود و می شود آن را ورق زد.


... و اما در اردیبهشت بود که شاهد تولد "تجربه" بودیم. در یک کلام: ماه!!!
از یادداشت ابتدایی که "پرسه" نام گرفته و نگفته معلوم است که کار قوچانی است [ نام نویسنده در این یادداشت نیامده ] بگیر تا یادداشت های مهدی یزدانی خرم و دیگرانی که بسیارند. مصاحبه هایی که در حوزه های مختلف هنری اعم از سینما و نقاشی و ادبیات و شعر صورت گرفته تا مطالبی که از بزرگان و اندیشمندان منتشر شده. خلاصه "تجربه" را باید خواند.