آقا یوسف

"آقا یوسف" را دیدم! شاید باورش کمی سخت باشد اما زندگی من، در واقع زندگی غذایی من! بعد از دیدن "ماهی ها عاشق می شوند" بود که تقریبا متحول شد، اما این "آقا یوسف"...

"ماهی ها عاشق می شوند" عین زندگی بود، عین عشق، عین دلدادگی و حسرت گذشته ی رفته. "آقا یوسف" هم قرار بوده حسرت باورهای اشتباه، حسرت اعتماد نابجا، حسرت ایمان به پاکی کسی که پاک نیست باشد اما نشده، در نیامده. شاید به گزافه نگفته باشم که 20 دقیقه از فیلم را اگر کم کنی هم هیچ اتفاقی نمی افتد. من هنوز هم هر ماه یک بار "ماهی ها ..." را می بینم، اما وقتی قرار بوذ در جلسه نقد و بررسی "آقا یوسف" یک بار دیگر پای این فیلم بنشینم، دیدم تحمل ندارم.

حیف دکتر علی رفیعی!

  
نوشته‌ی : رضا فضل‌اله نژاد ; ساعت ۱:٥٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٥/۱٠
برچسب‌ها : آقا یوسف ، فیلم