آش‌رشته و قورمه‌سبزی؛ شورانگیزترین آثار مدنیت ایرانی

 

«من زیاد اهل خوردن نیستم ولی از عشاق دل‌خسته خوراک ایرانی هستم. امپراتوری آش‌رشته و تمدن باشکوه قورمه‌سبزی یکی از شورانگیزترین آثار مدنیت ایرانی است. من خیلی ویار می‌کردم که خوراک ایرانی بخورم. یک‌بار که در پاریس بودم و پول زیادی هم نداشتم و شنیده بودم که یک بازار محلی دارند که مواد غذایی را ارزان‌تر می‌دهند، تصمیم گرفتم برای خودم قورمه‌سبزی بپزم. آن شب کارم را کنار گذاشتم و به معماری پلو و نحوه پختن آن فکر کردم و این‌که ته‌دیگ عزیز و نازنین چطور تحصیل می‌‌شود و از همه مهم‌تر قورمه‌سبزی نازنین. با خودم گفتم نمی‌شود من که این همه کتاب خوانده‌ام، ولی یک قورمه‌سبزی نتوانم درست کنم. درست مثل نمایشنامه‌ای که آن را روی صحنه می‌برند، نشستم پی‌رنگ این غذای نازنین را طراحی کردم. خلاصه، آن روز موعود فرا رسید. صورت غذا را بردم و خریدم. خریدم به اندازه سه نفر بود که می‌خواستم مابقی‌اش را نگه دارم و مدت‌ها با این قورمه‌سبزی نازنین خوش باشم. شروع به پختنش کردم و واقعن تمام خانه من را بوی ادکلن قورمه‌سبزی پر کرده بود. می‌خواستم یک جشن باشکوه در تنهایی خودم برگزار کنم که دو تا از دوستان عزیزم، که اکنون هر دو از دنیا خارج شده‌اند، زنگ زدند و من در را باز کردم و کلی از بوی این غذای خوشمزه تعریف کردند و من مهمان‌نوازی کردم و با چشم حسرت‌بار به غذایم نگاه کردم و یک‌ریزه از آب قورمه‌سبزی و یک‌ریزه هم از ته‌دیگش به من رسید.»

 

محمد صالح‌اعلا در گفت‌وگو با خبرنگار مجله‌ی مهر

 

  
نوشته‌ی : رضا فضل‌اله نژاد ; ساعت ٢:٥٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٦/٥