انگار گفته بودی لیلی

صبح پبش روح اله بودم. البته دقیق‌ترش می شود "حضرت استاد روح اله دلخانی". صحبت از هر جایی و هر دری شد و چه لذت‌بخش... شرح ماوقع بماند برای خودم. بعضی چیزها نگفتنی است، یعنی گفتنی است اما نگویی بهتر است. از "لیلی" صحبت به میان آمد و ... .

علی ایحال از عکس استاد حظ ببرید تا بعد.

از در درآمدی و من از خود به درشدم

گفتی کز این جهان به جهان دگر شدم

گوشم به راه تا که خبر می دهد ز دوست

صاحب خبر بیامد و من بی خبر شدم

دستم نداد قوت رفتن به پیش یار

چندی به پای رفتم و چندی به سر شدم

...

 

 

 

 

  
نوشته‌ی : رضا فضل‌اله نژاد ; ساعت ۱:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۳/٢۳
برچسب‌ها : روح اله دلخانی ، شعر ، خاطره