هر چه عاشق پیرتر عشقش جوان‌تر ای عجب!

پیر اگر باشم چه غم، عشقم جوان است ای پری / وین جوانی هم هنوزش عنفوان است ای پری

هر چه عاشق پیرتر عشقش جوان‌تر ای عجب / دل دهـــد تاوان اگـر تن ناتوان است ای پری

پیل مــاه و ســال را پهـــلو نمی‌کردم تهی / با غمت پهلو زدم، غم پهلوان است ای پری

هر کتاب تازه‌ای کز ناز داری خود بخوان / من حریفی کهنه‌ام، درسم روان است ای پری

یاد ایامی که دل‌ها بود لبریز امیـد / آن اوان هم عمر بود، این هم اوان است ای پری

روح سهراب جوان از آسمان ها هم گذشت / نوش‌دارویش هنوز از پی دوان است ای پری

با نواهای جرس گاهی به فریادم برس / کین ز راه افتاده هم از کاروان است ای پری

کام درویشان نداده خدمت پیران چه سود / پیر را گو شهریار از شب‌رُوان است ای پری

بعد از تحریر: این عکس را چند خبرگزاری داخلی کار کرده بودند. یاد شهریار و شعری که در بالا آمده افتادم.

  
نوشته‌ی : رضا فضل‌اله نژاد ; ساعت ۱٢:۱٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٥/٢٦
برچسب‌ها : شعر ، عکس